donderdag 22 juni 2017

Groot nieuws: het regent

Wqt een hitte! Al dagen lang !
Het was weer warm vandaag. 32°C buiten. Gelukkig een beetje bewolkt en wat wind. Zo was het wat draaglijk.
Toen we in de Thuishaven zaten barstte een onweer los.
Het donderde, het water goot uit de hemel.
Lang heeft het niet geduurd. Na een kwartuur scheen de zon weer.

Voor de rest was het een donderdag als een andere donderdag op mijn horizon-dag.
Toch niet helemaal. Onze Tai Chi bijeenkomsten zijn gestopt en we hernemen ze pas in september. Misschien in beperkte groep wat eerder na de Gentse feesten.
De middagmaaltijd was weer met frietjes, zoals iedere donderdag. Nu konden we er heerlijke vol au vent bij eten.
Bij onze turngroep van de surplussers waren we gezien de warmte maar met een vijftal. Onze turngroep gaat overigens deze zomer door in het LDC De Horizon. We voorzien een zomerreeks.

In september hebben we in het lokaal dienstencentrum een open deur dag.

woensdag 21 juni 2017

Een woensdag

Deze morgen las ik de biografie over Luc De Vos. Hoe zijn jeugd verliep op het college, hier vlak bij mijn deur. Hoe hij in zijn eerste muziekgroepjes terecht kwam. Hoe hij met de Humo Rock Rally succes begon te kennen.

Tegen de middag legde ik het boek terzijde om te gaan eten.

Het was weer gezellig in De Horizon. We zaten met zeven aan tafel en genoten van de pasta, vooraf gegaan door wortelsoep.

De woensdag help ik mee in het onthaal van Sint-Baafs.
De toeristen wat vertellen, een helpende hand bieden aan mensen die moeilijk te been zijn.
Het deed me veel plezier om ook Gentenaars goede dag te zeggen. Een goede kennis van me kwam met zijn vriendin binnen. Mijn kennis is slechtziend. Ik moest hem dan ook aanspreken vooraleer hij me herkende. Hij en zijn vriendin kwamen om een kaars te laten branden voor een kleindochter die in de examens zit.
Dat was voor mij de aanleiding om zelf bij het beeld van Antonius van Padua een kaars te ontsteken. Misschien zorgt de heilige ervoor dat mijn verloren schoudertas gevonden wordt.

De dag vervolgde nog. Maar dat vind ik wat te persoonlijk om erover te bloggen.

dinsdag 20 juni 2017

Geen electriciteit

Oei !
Wat was dat nu deze morgen ?
Als ontbijt wou ik me een eitje bakken.
Ik ontstak het licht van mijn keuken, maar er gebeurde niets.
Ik heb geen gasvuur, maar een elektrische kookplaat. Koffie zetten lukte me dan ook niet.
Zonder dat een mens het weet, is men toch afhankelijk van de stroomvoorziening.
Gelukkig had ik nog appelsiensap in mijn koelkast, en als ontbijt heb ik dan maar fruit gegeten.
Om half tien zag ik de blauwe lampjes van mijn modem flikkeren.
Het euvel is hersteld.
Nu nog het uur op mijn wekker en magnetron instellen.

Nawoord: ik hoorde achteraf dat we in 24 straten zonder elektriciteit zaten.

maandag 19 juni 2017

28 °C & verloren voorwerpen.

Een warme dag vandaag.
28°C is het in mijn flat.
Voor mij was het vandaag de dag van de verloren voorwerpen.
Donderdag vorige week heb ik ergens mijn schoudertasje vergeten of ben ik het verloren.
Vandaag was ik dan ook op stap:
- voor een nieuwe bankkaart. (Ik moest wat wachten in de bank. Er zijn blijkbaar meer mensen die hun bankkaart verliezen)
- voor een nieuwe GSM. (Mijn telefoonnummer is het zelfde gebleven, trouwens.)
- voor een nieuwe bibliotheekkaart
- voor een nieuw Uitpas (De punten die ik al verzameld heb, blijven bestaan :-)
- en nog meer.

Los daarvan deed het me veel plezier om zo in het Gentse centrum familie en bekenden te ontmoeten en wat te kunnen bij praten. 

zondag 18 juni 2017

Een lange weg


Doorheen Veldegem stapten we.

De 100 km stappers waren ons al een eind voor.
Wij van de 42 en de 21 sloten zich aan.

We werden verrast door een spelende fanfare.
Moet het nu net lukken dat het lied van de long way tot Tipperary weerklonk?

Het lied heeft nog een groot deel van de nacht in mijn hoofd blijven hangen.

zaterdag 17 juni 2017

De nacht is gestapt

Na de start nam
Marc ons op de foto
Vrijdag koos ik in de Nacht voor de wandelmarathon, voor de mars van 42 kilometer.
Dat deed ik samen met Michel, die zich voorbereidt om dit jaar nog eens Bornem mee te stappen.
Dan dienen we ook als voorbereiding flinke afstanden af te leggen.
Iets na 20 uur vertrokken we.
We hadden pas de zaterdagmorgen  een trein om 7u07, We hadden dus zo een tiental uur de tijd om de 42 kilometers te stappen.
Het was een mooie tocht. In het begin samen met de wandelende jongens en meisjes die de mini-nacht stapten. Eens de 10 kilometer haar eigen weg ging, konden de mensen die langere afstanden stappen, hun tempo opdrijven. We stapten vaak over aarden wegen, door bospartijen.
De zaklamp had ik wel nodig om te voorkomen dat we over boomwortels en andere kleine hindernissen zouden struikelen.
De vermoeidheid sloeg bij mij toe nadat we het Merkenveld door waren.
Middernacht voorbij konden we in Zedelgem een goed halfuur blijven zitten. Dan was ik er weer door. De man met de hamer heeft zijn slag niet thuis gehaald.
We konden goed verder stappen, En als we tragere wandelaars passeerden, keken die even op, en lieten ons met de glimlach voorbij gaan. Ons wandelduo oogst veel succes. Andere wandelaars krikken zich aan ons op, zo van: 'Als die twee het kunnen, kunnen wij het ook.'
We namen gewoonlijk toch lange rustpauzes.
Nog voor half zes bereikten we de aankomst.
We kregen een uitbundig applaus toen de bel rinkelde.
Moe en trots zoals de andere wandelaars konden we onze medaille en oorkonde in ontvangst nemen.

donderdag 15 juni 2017

Vraag de stilte

Vraag de stilte nooit zijn naam.

Dat is de titel van een dichtbundel die ik van een goede kennis mocht ontvangen.
Mooie woorden, diepe gedachten.
Ze komen uit zijn hart en ze treffen me.

Ik zal vaak in de dichtbundel lezen.

De dichtbundel is in eigen beheer uitgegeven, en maar zeer beperkt verspreid. Als ik de dichter nog eens tegenkom zal ik hem vragen of we eens een middag onder de titel 'De dichterstoel' kunnen inrichten waarbij de schrijver voorleest uit eigen werk.

woensdag 14 juni 2017

Bewegen

Een aantal maanden nam  ik deel aan een onderzoek van de Gentse universiteit.
Een onderzoek naar de fysieke activiteit bij gepensioneerde volwassenen.
Het was gisteren de laatste dag dat ik met een toestelletje op mijn rechterheup liep.
Een kleine dingetje registreerde al mijn bewegingen.
In de nacht mocht ik het wel afdoen
En nu is het afgelopen.
Voor mijn medewerking kreeg ik een geschenkbon.
Het zal allicht een boek over bewegen zijn dat ik er mee koop.

dinsdag 13 juni 2017

Een sterk verhaal

Deze middag hadden we Krista Bracke uitgenodigd om over haar wedervaren te vertellen.
Ze noemt het zelf: Mijn leven op stelten.
Je ziet het niet aan haar.
Ze kwam met haar bakfiets aan in het Prinsenhof.
Ze ziet er uit als gelijk wie.
Alleen op de manier waarop ze tijdens haar verhaal de micro vasthoudt, kan je enigszins vermoeden dat ze geen volledige rechterhand heeft.
Iedereen die er was wist op voorhand dat zij geen onderbenen heeft. Maar je ziet het niet. Zij is een mens gelijk u en ik.
Maar dan een mens die zich ondanks alle tegenslagen door het leven geslagen heeft.
Amaai ! Zeg ! Ik mag dan eens klagen over een zere rug. Die dame klaagt niet. Zij weet een enthousiast verhaal te brengen.
Iedereen hing deze middag aan haar lippen.
Dromen worden waar.

zondag 11 juni 2017

Cours St Georges

Een mooie dag in de Cours St. Georges
Dat was het vandaag.
Het was feest voor de communie van mijn kleinzoon.
Het is ook vaderdag vandaag.
Ik kreeg een wondermooi cadeau.
Je ziet het hier op de foto. Al mijn kleinkinderen samen.
Ze staan er allemaal op. Hoe en wanneer dat ze dat voor elkaar gekregen hebben, weet ik niet. Ik weet wel dat ik er gelukkig mee ben.
De foto op canvas uitgewerkt heeft nu een mooie plek in mijn eetkamer.
Dank je wel, allemaal.

zaterdag 10 juni 2017

Welkom in Kemzeke

We zullen welkom zijn in Kemzeke.
Weet je waar Kemzeke ligt ?

Deze morgen waren we met onze stuurgroep te gast in Kemzeke.
De bijeenkomst van het Vlaams Compostela genootschap zal daar op 25 juli plaats vinden.
Dat vergt wat voorbereiding.
En nu ben ik er gerust in.
De gezellen van Sint Jacob aldaar zullen ons goed ontvangen.
Kemzeke is bereikbaar met het openbaar vervoer.
Voor de mensen die met hun auto komen hebben we ook genoeg parkeer gelegenheid.

Kemzeke bestaat 900 jaar. We hebben dan ook de tentoonstelling in dat verband bezocht.
Alleen van die kemel in het wapenschild, dat begrijp ik ondanks de uitleg van Maarten, niet goed.

vrijdag 9 juni 2017

Ambtenarenwandeling

Hoe gaat het soms?
Vandaag was ik nog eens in Zelzate. Een deel van mijn hart ligt om zo te zeggen in dat stadje bij de Nederlandse grens.
Met onze drie wijzen waren we op de been om in de sportdag de wandelactiviteit op ons te nemen.
Deze morgen waren we met zo een 90 wandelaars. We zijn dan langs Canisvliet naar Westdorpe gestapt. Het wandeltempo lag nogal wat uiteen. De groep samen houden lukte ons niet.
We zijn dan ook vanuit de Baeckermat met drie groepen vertrokken. En dat ging goed. Roger nam de trage wandelaars. Ik wandelde met de gewone stappers. Etienne nam dan de laatsten mee.
Na ons middagmaal was er weer een tocht. Nu waren met zo een 40-tal. Deze middag opteerden we voor het westen van Zelzate . Roger zorgde voor een mooie doortocht door Klein Rusland. Onze pauze namen we op het Groenplein.  En nadien stapten we nog door leuke groenpartijen.
Het was een aangename dag.
Het deed me wel wat, zo weer te stappen waar ik zo lang gewoond heb.

donderdag 8 juni 2017

Leven op stelten


Geen weg terug. Het overkwam radio 1-producer en presentator Krista Bracke. Op een zondag in 2009 interviewde ze nog zanger Luc De Vos.
Nauwelijks  vijf dagen later was ze op sterven na dood, omdat een leger streptokokken haar lichaam probeerde over te nemen.
Ze haalde het, maar voortaan gaat ze door het leven met twee onderbeenprothesen, een halve rechterhand, een chronische longaandoening en een immuundefect.

In haar boek ‘Mijn leven op stelten’ vertelt Krista Bracke over de strijd die ze heeft geleverd om met de beperkingen van haar nieuwe leven om te gaan, een verhaal dat naar de keel grijpt.

Ze zal daarover vertellen in een bijeenkomst van Okra Academie Gent.
U bent welkom.
Dinsdag 13 juni 2017, in de Prinsenzaal te Gent

woensdag 7 juni 2017

Wie rust hier in vrede ?


Beste,
wij nodigen u uit op de rondleiding :
Wie rust hier in vrede ?
De merkwaardigste grafstenen en grafmonumenten


op zaterdag 17 juni om 14u30 in de St.-Baafskathedraal te Gent.

Deelname kosteloos – afspraak aan de onthaaltafel bij de ingang

dinsdag 6 juni 2017

79.026.126


Bijna 80 miljoen weergaven zijn er nu op youTube van dit wondermooie lied.

Ik hoorde het vorige week in herberg Macharius. De zangeres Sophia Ammann sloot er haar optreden mee af. Ik hoorde het gisteren weer. Heerlijk rustig luisteren naar een verzamel-CD.

Ik las in een boekje dat het de zanger meer dan 50.000 sigaretten en heel wat meer gekost heeft om van dit lied waarvan hij 80 strofen had, er uiteindelijk 5 over te houden.

Bedaar, en geniet mee van dit mooie lied.

maandag 5 juni 2017

Hoge Wal

Je kent allicht de groene zeshoekige bordjes van de provinciale wandelingen. Die wandelingen in Oost-Vlaanderen hebben allemaal een peter en/of meter. De peters en meters hebben op zich genomen om een bepaalde wandeling minstens een keer per jaar na te wandelen, en gebreken wat bepijling betreft te rapporteren.

De wandeling waarvan ik peter ben, is de Hoge Wal wandeling in Kluizen, Ertvelde.

Die tocht heb ik nu na gestapt. En maar goed ook. Er zijn toch wat onduidelijkheden. Die zal ik deze avond, als ik in mijn flat ben, via een daartoe geëigend systeem rapporteren.
OSYRIS is de naam van dat systeem.

zondag 4 juni 2017

In Knokke

Een mooie Pinksterdag vandaag. Dan voelt het mij goed aan om eens aan de kust te wandelen. De WNZB richten vandaag hun Lotelingenmarsen in, Dat is dan ook mijn wandeldoel.
Een wandeling begint voor mij altijd al op de trein. Meestal zijn er ook andere mensen die in de zelfde wagon zitten, met hetzelfde wandeldoel.
Dat is dan op voorhand al aangenaam babbelen over onze wandelervaringen. En vergis je niet, ook iemand die een kleine tocht van 6 kilometer maakt, heeft veel te vertellen.
Zelf kies ik voor de 21. De tocht bracht ons langs mooie waters, duinplassen. Vlak voor Duinbergen zelfs met waterskiërs. Kijk maar op de fotoreeks van René.
In Heist stappen we over de promenade. Omdat het nog vroeg is, is het vrij rustig.
Dat is later op de dag wat anders. Ik wandel dan op de promenade van Het Zoute, en daar zijn heel wat zonnekloppers aan het genieten van de deugddoende zonnestralen.
De wandelpijlen brengen ons ook langs smalle paden tussen de grote villa's. Ik woon toch wat kleiner.
Naar het einde toe komt het hoogtepunt: een tocht door het Koningsbos, Het is er zalig. De wind waait de witte pollen langs ons heen, en de bodem is er mee bedekt. Daarbij dan ook een mooi lichtspel van de zon die door de bomen straalt.
Ook de tocht langs het golfterrein mag er zijn. En samen met een wandelkennis kan ik dan weer de startzaal bereiken.
Het is heerlijk op zo een zomerse dag aan onze kust te wandelen.

De rest is flauwekul


Sinksen vandaag.

In het lied 'Op een mooie pinksterdag'

schreef Annie M.G. Schmidt:

"Ik wou dat ik nog 1 keer met mijn dochter aan het handje lopen kon"

zaterdag 3 juni 2017

Weer Euraudax

Het is al wat geleden dat ik nog eens volgens de Euraudax-formule gewandeld heb.
Voor vandaag had ik tijdens een treinreis beloofd om bij de tocht die Maaike inricht te komen wandelen.
Het was super !!!
We waren met zo een 40 stappers. Samen marcheerden we aan een tempo van 6 km per uur, al zei mijn wandelmaat dat het allicht wat hoger was. Dat niet gelaten. Onze groep bleef redelijk compact te garen. Soms vielen er wat gaten, maar die werden dank zij onze laatste man snel dicht gestapt.
Het was overheerlijk weer. Maaike heeft ons een mooie tocht gegeven. Een mooi parcours, genieten van de omgeving, van de natuur.
Ik zal nog eens in mijn agenda moeten kijken en misschien wat moeten aanpassen om weer een Euraudax wandeling mee te doen.

vrijdag 2 juni 2017

Halleluja

Ken je Sophia Ammann ?
Op de affiches van herberg Macharius stond deze dame aangekondigd.
Terug komend van De Horizon kon ik het niet nalaten nog eens te komen luisteren. 
Zij en haar begeleider op slaggitaar vertolkden liederen van Leonard Cohen.
Mooi ! Zij hield het publiek in de ban. Haar slotliedje was het wondermooie Halleluja. 
Nadien mocht zij nog wat bisnummers zingen.
We waren enthousiast over haar optreden en gaven haar dat te kennen met een goed handgeklap. 

We waren in Hongarije.

Geniet mee met de foto's van Patrick over onze Hongarije reis.

Om het album te bekijken, klik hier op de link:
Wandelen bij het Balaton meer

Veni creator spiritus


Deze morgen kwamen we met onze groep weer samen in de Sint-Jacobskerk.  Dat doen we iedere vrijdag. Deze keer zongen we alternerend de psalmen. We zijn met vier die de teksten voorlezen. Zelf las ik vandaag het evangelie voor. We zijn altijd graag samen.

Zondag is het Pinksterzondag, en daar hoort dan dit lied bij.

In onze kerk, de Sint Jacobskerk in Gent. zullen de vlammende tongen neer dalen zondag tijdens de mis om 18 uur. Er zullen vertolkingen zijn van onze voorzanger Peter Broos, van de sopraan Leen Verstraete en van de cantorij Consolare.

donderdag 1 juni 2017

Zorg

Wat er nu deze week aan de hand was, weet ik niet. Verschillende kennissen en vrienden waren allerminst op hun best. Dat kwam door gezondheidsredenen of omdat ze in de put zaten.
Zelf ben ik toen het met mij slecht ging, geweldig geholpen door vrienden en kennissen.
Ik weet dus maar al te goed hoe een goede babbel helpt.
Gewoon met iemand mee gaan naar het ziekenhuis of de dokter betekent een hele steun.
Niet alleen ik maar ook andere vrienden en kennissen bieden een helpende hand.
Dank zij onze bezorgdheid lijkt nu alles gelukkig goed te komen.

woensdag 31 mei 2017

Vrijtekening

Vrijtekening : informatie op deze bladzijden is informeel. Het is geen officiële informatie en kan geen aanleiding geven tot enige aanspraak jegens de auteur, verstrekker of de erin vernoemde personen.
Disclaimer: Information provided here is 'tel quel'. The pages may contain errors and mistakes. The content is not official  and does not gives rise to any claim against the author,  provider, or persons who are mentioned in the pages. If you see an error please send me a mail. I will investigate your remark.
Nog een vrijtekening: Op verschillende bladzijden laat ik tekstfragmenten en koppelingen zien. Mensen zijn verschillend. Sommige mensen vragen om een koppeling, maar langs de andere kant heb ik begrepen dat sommigen zich in hun rechten aangetast voelen, als er een koppeling naar hun webstek, of naar een deel daarvan, wordt gelegd. Mocht dit zo zijn, mijn excuses en stuur me een berichtje om het betrokkene te verwijderen.
Zelf eis ik hier nergens auteursrechten, copyrights, of andere elementen van intellectuele eigendom op.
En het is waar, ik beken het. Dit werk met de bladzijden die het omvat, kan niet op tegen de genegenheid en de welwillendheid, van U, die bereid bent om het te lezen. Maar ik wou toch ook niet verzuimen U die informatie te onthouden.

zaterdag 27 mei 2017

Terug in Gent

Om half tien was ik weer op mijn flat.
In mijn residentie gebruik ik mijn tablet niet, maar mijn laptop.
Met mijn laptop zal ik het fotoalbum van deze reis op Google Foto's plaatsen.
En wat ik ook zal moeten doen is de schrijf- en taalfouten op mijn blog verbeteren.
Ik heb verschillende medereizigers beloofd een reisverslag te schrijven.  Dat zal voor zondag of maandag zijn.
Het eerste wat ik nu doe is mijn valies uitpakken en mijn gedragen klederen wassen.
Goede nacht vrienden. Het was een mooie reis.

Van Haibach naar Gent

Deze morgen het laatste ontbijt op deze reis. Morgen zullen we weer zelf onze tafel dekken, geen ontbijtbuffet meer. Niet met anderen maar alleen aan tafel. En om eerlijk te zijn: het zal wel soberder zijn volgende week, om de aangekomen kilo's weg te werken.
Om 8u30 stappen we dan op de autobus. De laatste dag van onze wandelvakantie brengen we voor het grootste deel al rijdend door.
Het middagmaal gebruiken we in een wegrestaurant.  Duitsland betekent voor mij een braadworst eten. Dat doe ik, en een paar wandelcompagnons ook.
Later, onderweg stopt de bus nog een paar keren. Kwestie van niet de hele dag zittend door te brengen.
Onze laatste stop is bij Aken.  Daar neemt onze wandelfotograaf de groepsfoto. (Van zodra ik die heb, plaats ik die in dit bericht, of in een vervolgbericht;)
Iets na zes uur rijden we België binnen.
In de laatste etappe - dat is tussen Aken en Antwerpen -  zingen we verschillende liedjes, als zijn we kinderen die van een schoolreis terug keren. Vrolijke vrienden, dat zijn wij.

donderdag 25 mei 2017

Laatste wandeldag aan het Balaton meer

Deze donderdag voor onze laatste wandeldag in Hongarije bracht de autobus ons naar het schiereiland Tihany.
Deze morgen wandelden we eerst met zijn allen in de bossen over vrij moeilijk begaanbare paden. De snellere wandelaars hielpen de tragere, en zo konden we tevreden zijn dat iedereen zo een uitdagende tocht kon meemaken. Het was voorzichtig stappen over omgevallen bomen, of zich bukken voor overhangende takken. Slingerende paden met flinke beklimmingen en afdalingen. Als ik vertel dat we 2 uur stapten om 5,5 km af te leggen, dan geloof je me wel dat het de moeite waard was.
Daarna splitsten we ons in twee groepen. Een groep trok over de weg naar het dorp Tihany.  Een andere groep trokken weer de bossen in. Een steile afdaling bracht ons naar het strand. Dan weer langs trappen naar boven. Mooie uitzichten en we passeerden ook op de resten van de vulkaan de rotswoningen van monniken uit de 12de eeuw. Vanaf de Ovar hadden we weer mooie panorama's en we kwamen bij onze medewandelaars in het dorp. Veel
huisnijverheid: textiel, aardewerk,  lavendel, was er te koop naast de gebruikelijke toeristische snuisterijen. Veel autobussen ook met kinderen en jongeren mensen, niet alleen vanuit Hongarije maar ook uit de omliggende landen.
Na de middag stapten we dan nog rond het Balatonmeer. Niet echt rond. Het meer is in de lengte 77 km, maar wel vanaf het schiereiland terug naar ons hotel, met het meer steeds rechts van ons.

woensdag 24 mei 2017

Lonesome

Deze avond toen we weer in ons hotel aan het Balaton meer aankwamen speelde daar een muziekgroepje
Are you lonesome tonight was het lied dat ze zongen.
Onze reisgroep hangt goed samen. We maken samen veel plezier.  Zijn we soms eenzaam dan is dat zeker niet op deze reis.

Boedapest

Woensdag 24 mei is dag voor onze uitstap naar de Hongaarse hoofdstad aan de
Donau. Twee steden Boeda en Pest zijn in de 19de eeuw één stad geworden.
We bezochten eerst de citadel. Mens! Wat een aantal autobussen stond daar. Er was geen plaats meer op de parking. Het was duidelijk dat dit een toeristische plelpleister is. We genoten van het schitterende uitzicht op de tweelingstad, en de verschillende bruggen over de Donau die Boeda met Pest verbinden. Verschillenden onder ons kochten ook aan de kraampjes souvenirs.
Dan weer de bus op. Ik profiteerde ervan om wat uit mijn lunchpakket te eten.
Aan de Donau, bij de brug aan de Academie, stapten we uit. Er vormden zich afzonderlijke groepjes. Het groepje waar ik bij was wou naar een exclusieve zaak gaan, een café uit de 19de eeuw, helemaal versierd met marmer,  met zuilen, met plafonds vol bucolische taferelen. Ik heb wel twee keer de weg moeten vragen om er te geraken.
Je komt er ook zo maar niet binnen. Er is een lint gespannen, en een hostess doet die voor de klanten open, en begeleidt ze naar een tafel. Café New York heeft de naam dat ze daar de duurste cappuccino van heel Hongarije serveren. Wij kozen met ons zeven voor de cappuccino. De koffie wordt met veel decorum geserveerd. Terwijl we de koffie dronken konden we genieten van een zigeunerorkestje.
Meer en meer volk kwam binnen. Er ontstond een lange wachtrij.  Kan je je voorstellen dat er een wachtrij ontstaan om een koffie te drinken?  Wel hier is het zo. De mensen stonden tot buiten om in dit café wat te consumeren.
Eén van mijn wandelgenoten nam de muur- en plafondversiering op de foto. Als hij ze op het internet publiceert,  plaats ik hier wel de link er naar toe.
Boedapest heeft een overvloed aan grote gebouwen die indruk wekken: kerken, overheidsgebouwen, winkelcentra.  Op zo een dag moeten we ons beperken tot een korte kennismaking.
Dat is best goed, en ik heb zin om hier eens weer te keren voor en hele week, en dan niet alleen langs de gebouwen te stappen, maar er ook binnen te gaan.
Misschien komt het er ook van.
Nu was het in ieder geval een dag die de moeite waard was.  Ook van de andere groepjes die door andere delen van Boedapest gewandeld hebben, hoorde ik veel lof.

dinsdag 23 mei 2017

Tweede wandeldag

Op onze ochtend tocht stapte vrijwel iedereen mee. Een tafelgenoot stapte niet mee. Erg! Inboeken voor een wandelvakantie en dan door een pijnlijke heup niet kunnen stappen. Gelukkig voor hem biedt het hotel en de omgeving ook een goede vakantiesfeer. Een ander iemand stapt dan niet mee, maar was wel mee op vakantie op de partner graag wandelt. 
Het was toch een grote groep om de wandeling te starten.
Deze morgen stapten we langs typische huizen van die streek. De huizen hebben geen kelder, maar een aanbouw die ze volledig met aarde bedekken en zo een soort ijskelder hebben. 
Het was wat stijgen deze morgen, en zo konden we van mooie panorama's over
het Balaton meer genieten.
Een meneer die ons zag vertelde ons dat we vanaf zijn huis een veel mooier panorama hadden. Hij liet ons allemaal binnen. Niet alleen mochten we in zijn tuin. Hij liet ons ook in zij'n huis binnen. Zo konden we naast de woonruimte ook een oog werpen in de koele ruimte. Toch fantastisch nietwaar?  Een Hongaar die toevallige passanten zo verwelkomt ! Als dat niet gastvrij is. 
Een tocht zoals deze morgen verloopt aan een traag tempo met veel hergroeperingen,  zeker als er iemand valt.

Na het middagmaal vertrokken we met een uitgedunde groep. Zo een 25 à 30 wandelaars stapten de middag etappe met meer hoogteverschillen dan de ochtend etappe  Voor mijzelf kan ik zeggen dat het klimmen en dalen me veel beter af ging dan gisteren. 

We konden het niet droog houden deze namiddag. Net voor we binnenkwamen hadden we toch wat regen. 

Le temps des cerises

Op onze wandeling deze morgen passeerden we ook
boomgaarden.  Bij enkelen ervan hingen de takken met kersen en krieken over de omheining. Onwillekeurig dacht ik aan het lied van Le temps des cerises. Gedurende meer dan een uur bleef het airtje in mijn hoofd hangen. Yves Montand zingt het.
Later in de middag was het dan weer een lied van Gilbert Bécaud dat door mijn hoofd bleef neuriën: ''L' important c'est la Rose'

maandag 22 mei 2017

Lõczy-barlang

Deze 3de dag begon onze wandelvakantie echt.
Na het ontbijt vertrokken we met bijna de volledige groep voor een mooie wandeltocht. We stapten vanaf het Balaton meer langs wijngaarden de heuvels in. Vandaar hadden we een subliem uitzicht over het meer en omgeving. We stapten langs leuke landwegjes door puuren natuur, met heel wat bloemen trouwens in de wegberm.
Voor de middag waren we weer in het hotel, voor de lunch.  En daarna
vertrokken we met een wat uitgedunde groep voor een tweede wandeltocht.
Deze bracht ons eerst langs kenmerkende huizen en woningen naar een bos toe. Daardoor stapten we langs een smal pad naar een uitkijkpunt op 315 meter hoogte. De afdaling daarvan was vrij pittig. We gebruikten een steile trap om naar beneden te komen. Zo kwamen we weer in de bewoonde wereld om naar het hotel weer te keren.
Het was goed weer. En de vlinders dartelen er doorheen. Een mevrouw die met ons mee wandelde deed wel een dertigtal waarnemingen.

zondag 21 mei 2017

Polsbandje

We verblijven nu in hotel Marina in Balaton-Fūred.
Het is een superieur hotel, een All Inclusive Hotel.
All Inclusive betekent dat alles op voorhand betaald is.
We moeten niet meer afrekenen voor drank en eten.
Om te tonen dat we een klant van het hotel zijn hebben we wel een armbandje gekregen.

Gemakkelijk is dat wel. Hoewel er iemand uit ons gezelschap er op wees, dat we er met verstand dienen mee om te gaan. En niet teveel eten of drinken.
Allicht is dat een waarschuwing ten overvloede. Al onze wandelaars zijn verstandige mensen.

2de reisdag

Het was mooi ontwaken in het landhotel Weingarten. Vanuit mijn bed ik keek al uit over het Bayerischer Wald.  Puur natuur en verfrissend natuurlijk.
Het ontbijt was overvloedig en lekker. Net als gisterenavond zat ik weer bij de bende van de Reynaertstappers.
Ondertussen had onze gastvrouw het wachtwoord voor WIFI gegeven. Aan onze tafel, werd dan ook, snel naar Facebook en de mail gekeken.  Ook al zijn we op reis, via Facebook zijn we met  de thuisblijvers verbonden.
En dan de valiezen in de autobus en op weg voor een rit van 580 kilometer.
We reden door Beieren en over verschillende valleien van rivieren die in de Donau uitmonden.
Om half elf reden we Oostenrijk binnen. 
Op de snelweg was het vrij rustig. Geen vrachtverkeer. 
Rond de middag stopten we bij een wegrestaurant.  Daar dronk ik een dubbele espresso. Honger had ik unieke niet. Ik kon wel eens een maaltijd overslaan.  De manier om te betalen was wat ongewoon. De mevrouw die ons bestelde hield een soort chipkaart voor een lezer. Bij het buiten gaan, moesten we met die kaart afrekenen. 12 euro voor twee koffies en een stuk taart, trouwens.
Rond 2 uur passeerden we Wenen, de hoofstad van Oostenrijk. Al van ver zagen we
dat dit weleens bijzonder grote stad is.
Een uur later reden we Hongarije binnen.
Nu zijn we aan het Balaton meer. We verblijven in hotel Marina.
Zo meteen gaat onze groep dineren.
Er heerst in onze wandelgroep een uitgelaten en vrolijke sfeer.

zaterdag 20 mei 2017

Dag 1

Zaterdag was het nog nacht  toen ik me naar de opstapplaats begaf. Het was de eerste opstapplaats, de stelplaats van de autobus maatschappij.  Van hieruit reden we dan langs de andere opstapplaatsen.  Voor een groot deel zijn het steeds de zelfde mensen. Het is dan altijd plezant om elkaar weer te zien. En altijd kunnen we ook nieuwe gezichten ontmoeten.
Zo een lange busrit wordt dan opgevuld met gebabbel met het lezen van de reisgidsen en het oplossen van sudoku en zulke spelletjes.
In de ochtend hadden we een ontbijt stop en 's middags een langere rust voor het middagmaal.
Als zo vlot zou blijven gaan zouden we zal om 5 uur in orde 's hotel in de bossen van Beieren zijn,
Maar ineens een harde klap. Wat was dat ? Een klapband !
Voorzichtig bracht de chauffeur de auto langs de pechstrook van de autosnelweg, naar een parking in een klein dorpje. Hij nam contact op met een internationeel interventienummer. Er werd een oplossing gezocht.  Het zou wel,een paar uur duren. We lieten het niet aan ons hart komen. Het was goed weer. Iemand uit ons gezelschap zag vlakbij een café. Die bazin zal wel een goede zaterdag middag gehad hebben. Al die Belgen die bij haar wat kwamen nuttigen. Een weißbier,  een witte wijn, koffie. Al haar tafeltjes waren ingenomen.
Ondertussen was er een technicus bij de bus aangekomen. Die verving de band. Zo een band vervangen is geen kinderspel. Tegen acht uur konden we dan weer vertrekken. 
Het was dan ook kwart voor negen dat we in het landhotel in het Beierse woud aankwamen.
We besloten eerst te avond malen, en pas nadien de kamers te verdelen.
Er was een menu, voor iedereen hetzelfde.  Eerst een heldere soep, en dan een schnitzel met frietjes.  Mens dat was nogal een lap vlees. Mijn bord was er te klein voor. Maar omdat het zo laat geworden was, ging het gemakkelijk binnen.
Na het dessert verdeelde onze reisleider de kamersleutels.  Ik had een mooi kamertje met uitzicht op de berghellingen en de zwemvijver.
Maar ik was zodat ik moe, dat ik na de douche onmiddellijk in bed ging. Om 3 uur opgestaan en nu was het al na elf uur. Het was lange dag.

Wat onthou ik van deze dag ? Wel dat is de kameraadschappelijkheid waarmee de bus reizigers met de onverwachte pauze omgingen.

Vaarwel mijn vrienden.

Vaarwel mijn vrienden.
Om  5 uur deze morgen vertrek ik weer op een wandelvakantie. Met Selectacars verlaat ik Gent.
Deze nacht zullen we in Regensberg blijven slapen. Morgen rijden we dan verder naar het Balaton meer in Hongarije.
We zullen er mooie wandelingen maken.
Het zijn 4 reisdagen, en 3 wandeldagen, en 1 dag bezoek aan Budapest.
Ik heb mijn tablet mee. Als er WIFI in het hotel is dan allicht tussendoor wat nieuws.
Anders ... tot binnen 9 dagen.

vrijdag 19 mei 2017

Drie stempels

Deze morgen, mochten we in de Gentse Sint-Jacobskerk drie pelgrims ontvangen.
Een dame uit het Nederlandse Den Haag, is hier op doortocht.
Twee andere dames uit het Gentse vertrekken volgende week.

Zo een doortocht en vertrek doen we met wat ceremonieel. Een korte viering in het koor van de kerk. Daarna gaan we met zijn allen naar de zijkapel, waar het beeld van Santiago staat. Ginder zingt onze oudste parochiaan het Sint-Jacobslied. Ze is maar klein, haar stem weet iedereen te ontroeren, en we zingen allemaal mee. Daarna zet Peter dan de stempel in de credential van de wandelaars.
We wensen die mensen zeker een goede camino.

donderdag 18 mei 2017

Kinderrechten in Gent

Deze avond nam ik deel aan een wandeling doorheen Gent.
Het is voor niemand vreemd dat de stad waar ik geboren ben, me uitermate boeit, en blijft boeien.
In het  MIAT wordt nu de kinderarbeid ten toon gesteld.
In het kader daarvan was er deze avond een wandeling over dat thema. We begonnen onze tocht aan het Vredeshuis, en stapten langs verschillende locaties naar de Minnemeers, waar onze tocht in het MIAT eindigde.
En passant opgemerkt, het was voor onze gids de 2.500ste rondleiding. Je verschiet er dan ook niet van als ik zeg dat we een goede geschiedkundige onderlegde en van binnenuit gemotiveerde tocht hadden.

Tai Chi

In ons lokaal dienstencentrum 'De Horizon' zijn er verschillende activiteiten om senioren zoals ik in beweging te krijgen, en in beweging te houden.
Je kan dan denken aan aerobic, dansen, genki, qi gong, yogalates en nog meer.

Zelf sluit ik me aan bij de tai chi groep.
Jiabin Wang begeleidt ons.

Het is goed om de bewegingen en de vormen te doen.
Sinds september 2014 ben ik erbij, en ik voel me er goed bij. Mijn evenwicht bijvoorbeeld is veel verbeterd. Rugklachten heb ik nu vrijwel niet meer.

Met een mooi groepje oefenen we samen iedere dondermorgen een uur. We beoefenen de yang-37 reeks.

woensdag 17 mei 2017

Gent Festival van Vlaanderen

Vrijdag kreeg ik de brochure van het Festival van Vlaanderen in mijn brievenbus.
Het boekje heb ik ondertussen doorbladerd.
En ik zie heel wat verbanden met mijn persoonlijke interesses.
- Er zijn weer concerten in de Gentse Sint-Baafskathedraal: het openingsconcert van UGENT vindt er plaats.
- In Zelzate hebben we een paar weken geleden de toestemming gegeven  om de kerk op Debbautshoek te gebruiken. Ik woon weliswaar niet meer in Zelzate, maar toch zit ik daar nog in een paar besturen en ben dan ook, bij de besluitvorming betrokken. De cultuurraad zorgt in het kerkgebouw in de Koningin Astridlaan voor een optreden van Belgian Brass Soloists.
- In de Gentse Sint-Jacobskerk mogen we dan weer Philippe Herreweghe ontvangen.

Ik dacht om in de sept/okt naar Japan te reizen. Nu echter denk ik dat ik in het Gentse zal blijven voor het festival.
Afin ... Ik zal pas beslissen na mijn Hongarije reis.

dinsdag 16 mei 2017

Ons klimaat

Deze middag kwam onze OKRA Academie weer samen in Gent. Onderwerp was het klimaat.
We hadden Christiaan Thoen uitgenodigd om een lezing te geven met als titel: 'De verschrikkingen van het klimaatdebat.'
Onze gastspreker is een marien bioloog. Hij studeerde in Gent, en kwam hier dan ook graag.
- Het heeft niets met zijn uiteenzetting te maken. Hij is een goede vriend van de zoon van de schilder Prils, die destijds recht tegenover mijn ouders een apotheek had. En laat ik nu een schilderij van Prils aan mijn muur hangen hebben. De wereld is klein. -
Het was deze morgen wel wat hectisch. De Prinsenzaal bleek bezet te zijn door een opvoedingsgroep. Wij werden naar de conferentiezaal van het klooster van de Karmelieten verwezen. Dat was vlug geregeld. Vanuit onze stuurgroep gaven twee mensen bij de ingang in het Prinsenhof aan waar de lezing plaats vond.
Eens te meer kwamen veel mensen opdagen. We zijn echt tevreden dat we telkens weer zo veel volk trekken. En onze spreker wist het publiek goed te boeien. Ook al zijn we oud, we leren graag bij. Zeker omdat hij zijn uiteenzetting wetenschappelijk sterk ondersteunde, zonder te technisch te worden.
Velen van ons kunnen nu met hun kinderen, kleinkinderen of zelfs achterkleinkinderen over de opwarming van de aarde praten.

Prinsenhof


Bij het lezen van een artikel dat Patrick schreef over mijn Gentse Euraudax van 2016 (klik hier)
speelt dat lied weer door mijn hoofd.

En wat Patrick als kwinkslag opmerkte, wordt bewaarheid. We zullen met Euraudax Zelzate een Wallydax inrichten. Op 7 november dit jaar. Klik hier.

In het Prinsenhof ben ik dikwijls.
Vandaag ben ik er omdat ik een lezing zal inleiden over klimaatbeheersing.
Spreker is Christiaan Toen. Christiaan Thoen is wetenschappelijk medewerker van de U Antwerpen,
Hij is marien bioloog en  was ondervoorzitter van de vzw BioMens (staat voor Milieu, Educatie, Natuur en Samenleving).
Om 14u30 begint zijn lezing in de Prinsenzaal.

maandag 15 mei 2017

Livinuswandeling

Eergisteren kwam ik in Letterhoutem een van de inrichters van de Livinuswandeling tegen.
Op  25 juni 2017 organiseren de Livinusstappers voor de 16de keer hun historische Livinuswandeling.
De wandeling is een vaste waarde in mijn wandelkalender. Ook dit jaar zal ik erbij zijn. Meer zelfs:  ik ben al ingeschreven.
De wandeling begint aan de Sint-Baafsabdij in Gent. Het is een herhaling van de vroegere bedevaart van de Gentenaars naar Sint-Lievenshoutem. Die bedevaart werd door Keizer Karel verboden.
We stappen langs Gontrode en Oosterzele.
De wandeling in lijn is 33 kilometer. Het is mogelijk de groep te vervoegen in Gontrode (22 km) of Oosterzele (13 km)
Vorig jaar waren we met zo een 300 deelnemers.

De flyer zal je aantreffen op de foldertafel, woensdag op de wandeling in Strijpen, en op 25 mei bij de Egmonttocht.

zondag 14 mei 2017

Bedankt voor de bloemen.

De dag van de buren, is dit jaar op 26 mei.
Ook Gent doet er aan mee. En mijn wijk ook.
In het Lokaal Dienstencentrum De Horizon op de Lousbergskaai is er op die vrijdag een plantenruilbeurs.
Voor deze burendag hebben we vorige week in een aantal bijeenkomsten tal van zakjes met bloemenzaad gevuld.
Het was gezellig samenwerken. Ik was schrijver. Een ander was vuller. Hij/zij deed met een koffielepeltje het zaad in de zakjes. Ook was er een plakker. Een ander plakte nl. de zakjes dicht. De laatste is ons team was de nieter. Die niette de flyer eraan.
Die zakjes met bloemenzaad hebben we nadien gebust. Terwijl ik zo in de straten rondliep om de zakjes in de brievenbus te stoppen, gaf dat op zichzelf al aanleiding tot aangename gesprekken.
En ik verschoot ook toen ik naar de winkel ging, en mevrouw me zei :"Bedankt voor de bloemen".
Het initiatief voor een warme buurt wordt goed opgenomen.

Moederdag

Moederdag vandaag.
Weer denk ik aan mijn moeder terug.

In 1989 is ze overleden.
Maar ze is niet dood.
Ze leeft nog altijd verder in mijn gedachten.

Nu ben ik nu 69.
Ze heeft altijd gelijk gehad.
Kinderen - waar ook ter wereld - zie je moeder graag.

zaterdag 13 mei 2017

Kaailopers in Erpe Mere

Een wandeling onder vrienden
Ons wandelgroepje
 in de tuin voor de start. 
Ieder jaar nodigt een sympathiek koppel hun vrienden uit voor een wandeltocht. De Kaailopers zijn daarbij.
Het is altijd plezierig.  We krijgen om te beginnen een uitgebreid ontbijt aangeboden. Met zo een weer is dat buiten in de tuin.
Met zo een 15 à 20 waren we om de wandeling te starten. De wandeling liep langs modderige wegen in Bambrugge en Zonnegem. Onze groep wandelde dan doorheen Sint-Lievenshoutem onder meer langs de kapel van Sint Lieven.  Onze boterham konden we in Letterhoutem opeten. De lunchpauze was in dorpscafé 't Champetterke. De tocht vervolgde langs smalle paadjes en landwegjes.  We kregen onderweg wel een regenbui over ons heen. Dat kon de wandelpret niet bederven. Onze tweede caférust was in Herzele bij vzw 't Uilekot. Speciaal voor ons hielden vrijwilligers de cafetaria open.
Ondertussen hadden  een paar wandelaars afgehaakt, en waren er anderen bijgekomen. Voor de niet-wandelaars onder ons was het moeilijk bijbenen aan het tempo van 4,9 km/uur.
Dan de laatste 5 kilometers terug naar Burst. Onderweg passeerden we de overgebleven toren van het kasteel van Herzele. En onverwachts kregen we nog een korte uiteenzetting van een professor emeritus die met ons mee wandelde. Zij sprak over stamboomonderzoek en verloren gegane familiebanden.
Even onverwachts kwamen we daarna in de tocht nog een konvooi oude landbouwvoertuigen tegen.
Op nauwelijks een kilometer van het eindpunt, liet mijn voornaamgenoot ons nog langs onvermoede wegjes en doorsteekjes wandelen. 
Eens de 25 km gestapt, hebben we dan na gepraat met een streekbiertje, thee of koffie, en lekkere hapjes.
Volgend jaar doen we de tocht waarschijnlijk weer.

vrijdag 12 mei 2017

De Vlaamse vlag op de toren

Toespraak van
minister-president
Geert Bourgeois. 
Deze middag wapperde de Vlaamse vlag op de toren van de Gentse Sint-Baafskathedraal.
De toren van de kathedraal maakt deel uit van de drie torens die het uitzicht van Gent bepalen.
De kathedraaltoren schittert weer in de zon.
De stellingen zijn weg. Het einde van de restauratie van de toren werd vanmiddag feestelijk gevierd.
Heel wat prominenten uit de wereld van kerk, kunst en politiek waren komen opdagen.
Toespraken werden gehouden door kanunnik Ludo Collin, gedeputeerde Jozef Dauwe, minister-president Geert Bourgeois en bisschop Luc Van Looy.

"Sint-Baafs" aldus onze minister-president "is al eeuwen verbonden aan Gent. Dat moet zo blijven in de komende eeuwen. Daarom heeft de Vlaamse overheid 4,2 miljoen euro bijgedragen aan de restauratie en de stabilisatie van de toren. Dit maakt van Sint-Baafs een monument dat Gent naam en faam blijft geven in Vlaanderen en ver daarbuiten."

Muzikale intermezzo's van organist Edward De Geest en trompettist Krius Van Hoorebeek zetten de viering muzikaal kracht bij.
De viering eindigde met feestelijk klokken geluid.

5 uur in de middag


A las 5 de la tarde, is ook zo een herinnering. Een herinnering zoals het schilderij van Picasso over het bombardement in Guernica.

Sombere bladzijden in de geschiedenis van Spanje, vorige eeuw.

Velen moesten dan uit Spanje vluchten. Mijn eigen grootouders hebben dan Spaanse kinderen opgevangen.

donderdag 11 mei 2017

Wallydax

In november organiseert ons groepje van Euraudax Zelzate een 25 kilometer wandeling.
De wandeling op 7 november draagt de codenaam Wallydax.
We vertrekken immers uit het Klooster van Zelzate, waar er een kamer met herinneringen aan Eddy Wally is uitgewerkt. We stappen naar Ertvelde en ontmoeten zo verschillende facetten uit zijn leven als zanger en marktkramer.
Marina heeft nu gezegd dat we de naam Wallydax mogen gebruiken. Bij deze wil ik dan ook jullie allemaal uitnodigen om aan de tocht deel te nemen.
De flyer maak ik pas eind augustus.
Een beetje informatie op voorhand vind je al bij de Marching en bij Euraudax.

woensdag 10 mei 2017

Netwerker

Je zal maar als globetrotter een boek schrijven.
De globetrotter die ik bedoel is Luc Van Looy. De man die na zijn Koreaanse periode, bisschop in Gent werd.
Vandaag vertelde zuster Lieve me nog, dat het boek bijna niet meer te verkrijgen is. In de Standaard boekhandel hadden ze alleen het toonbank exemplaar nog.
De stapel in de winkel van de Sint-Baafskathedraal is herleid toch nog een maar enkele exemplaren.
In boekhandel Carmelitana in de Burgstraat te Gent, is het boek volledig uitverkocht.
Maar de boekhandel wist me ook mee te delen, dat het boek al in herdruk is.
Allez zeg, wie had nog verwacht in de tijd van de leeglopende kerken, dat zo een boek nog zoveel lezers zou aantrekken?

Ma vie


Ik ben weer in een melancholische bui.

Ik heb lief gehad. Maar dat is nu voorbij. Men zegt dat de liefde terug komt.
Maar het is een lange weg. De weg heb ik gestapt, en nog altijd bewandel ik ze.

dinsdag 9 mei 2017

Slechtzienden

Ik ben deze week precies in een slechtzienden week.
Deze morgen kwam ik een goede kennis tegen. Hij had me niet gezien. Ik had hem wel gezien.  Uit Jordanië heb ik nog een geschenkje voor hem. We hebben voor woensdag afgesproken.
Zaterdag gepasseerd, wandelde ik met een totaal blinde. Een plezante tocht. Je kan je niet voorstellen hoe je in de kijker loopt als blinde wandelaar. Iedereen zegt goede dag en vindt het leuk.
En nog eerder was ik deze week met een mevrouw, een schrijfster. Afijn ze schrijft zelf niet. Ze dicteert. We waren samen naar de eerste avond van de Afrika driedaagse.

maandag 8 mei 2017

Surplussers

Surplussers zijn  meer dan bejaarde mensen.
Ook al zijn ze meer dan oud, dat neemt niet weg dat ze graag eens een uitstap mee maken.
Een van die mensen zag ik niet meer. Ze was er ineens niet meer bij.
Wat bleek nu? Ze kon niet meer zelfstandig wonen. Ze had dan ook voor een woonzorgcentrum gekozen. Daarom zagen we haar niet meer.
Haar vrienden en kennissen vroegen zich af hoe het met haar zo gaan.
Deze middag hebben we haar opgezocht.
En het deed haar veel plezier dat we vanuit het LDC De Horizon nog aan haar denken. Omgekeerd deed het ons geweldig veel plezier dat ze er zo goed uit kwam. Goed verzorgd.
Ze heeft er wat pijn van dat ze haar huis heeft verlaten. Een oude boom verplant je zomaar niet.
Haar geheugen laat haar soms in de steek. En toch wist ze me altijd bij de voornaam te noemen.
Je ziet het op de foto. Ze ziet er nu heel wat beter uit dan maanden geleden. Bij haar 85 jaar zal ze er nu heel wat jaren kunnen bij doen.

zondag 7 mei 2017

Meer dan "alleen" wandelen

Sinds 2004 wandel ik  ieder jaar op de Tweedaagse van Blankenberge. Toch ten minste één dag. Nu in 2017 heb ik weer de twee dagen gewandeld. Ik kon dan ook IML-stempel krijgen.
Gisteren was ik met een wandelkameraad. Vandaag was ik alleen.
Alleen bij manier van spreken dan. Tussen duizenden wandelaars ben je nooit alleen. Je blijft vrienden en kennissen tegen komen.
Vandaag wou ik toch wat tempo stappen. Ik nam dan ook geen rustpauzes, tenzij in het omkeerpunt Lissewege.
Dit jaar deden we niet de Tiendenschuur van Ter Doest aan. De parcoursmeester had een ander traject in de ontsluiting van de zeehaven voor ons uitgewerkt.
Een vaste gewoonte van mij is om in Lissewege een ovenbrood met Breydel-spek te eten. Gewoonlijk doe ik dat met een biertje, met een Brugse Zot met name. Dit jaar echter niet. Ik had al drie keer een flesje spa gekregen: 'Spa touch of' en 'Spa fruit'. Maar goed dat ter zijde.
De wandeling is er een zoals je aan de kust verwacht: de promenade, over het strand, door de duinen, langs vogelkijk  natuurgebieden. en doorheen de polders.
Net zoals gisteren had ik voor de wandeling die met 24 aangeduid wordt gekozen. En net zoals gisteren was die 26 kilometer. Afin ... Dat staat toch op mijn getuigschrift.
Je gelooft me allicht wel, dat ik hier volgend jaar weer ben.