donderdag 29 maart 2007

Cyclamen

Tijdens onze wandeling in het Gilboa gebergte, komen we vaak de wilde cyclamen tegen.
Gek ... ik ken die plant zodanig als huiskamerplant, dat ik erover verwonderd ben dat die ook in het wild groeit
Posted by Picasa

Geen korte broek

No shorts De boodschap is duidelijk: 'no shorts'. En ook korte rokken mogen niet. En ook honden zijn niet toegelaten. Er geldt ook een rookverbod. Een bord geeft ook aan dat wapens verboden zijn.
Waar zouden we hier zijn?
We zijn in Kafarnaum. Het is hier een heilige plaats. Het is hier dat Jezus Petrus en nog andere vissers ontmoet heeft. Hier is om zo te zeggen de kerk gesticht.
Posted by Picasa

Het kruis van Jeruzalem

Jeruzalemkruis uitgewerkt in een hekwerk in Kana Hier in de deur uitgewerkt het kruis van Jeruzalem. We komen dit kruis geregeld tegen. Het is een vierkant kruis, met in de kwadranten telkens ook weer een kruis. Het centrale kruis staat voor het christendom dat in Jeruzalem ontstond. De 4 kruisen geven aan dat het geloof verspreid is over de vier windstreken.
De foto is genomen in Kafr Kana
Ik heb in Bethelehem een pin van zo een kruis gekocht, nadat ik Jeruzalem bezocht heb.
De pin draag ik nu op mijn wandelvestje.
Posted by Picasa

vrijdag 23 maart 2007

Caroubier

In Jeruzalem op de Zionberg, wandelen we op 22 maart 2007, met een 30-tal. Vlak voor het cenakel, waar Jezus het laatste avondmaal gebruikte, en waar later de Heilige Geest kwam in de vorm van vurige tongen, wijst de gids ons op een boom. Ze noemt de boom "caroubier". Dit is de Franse naam. Niemand uit onze groep weet hoe dat in het Nederlands is.
De boom is nu nog bladerloos. Er hangen peulen met zaden in. Het lijkt een beetje op de peulen bij brem, maar dan wat langer en smaller. De pitjes - vertelt zij - hebben allemaal het zelfde gewicht. En dat is dan de "karaat". Dit is dan de gewichtseenheid voor goud, zilver en diamant geworden. De naam karaat is afkomstig van de Griekse naam van deze boom.
Naderhand heb ik het op Wikipedia op gezocht. Johannesbroodboom is de naam in het Nederlands.
Posted by Picasa

zaterdag 10 maart 2007

Heksen in Evergem

Guy op wandel bij de WAK, Klik voor het mini-album bij Picasa.

Hemel en aarde bewegen.

In het Meetjesland bevindt zich in het dorp Sint-Laureins een plattelandscentrum.
Daar gaat nu een tentoonstelling door.
Om precies te zijn van gisteren 9 maart tot 31 juli 2007.
Op donderdag en vrijdagnamiddag is iedereen welkom.
Groepen kunnen op andere dagen een bezoek en een rondleiding met gids aanvragen.
De tentoonstelling richt zich op de heiligen die aangeroepen werden om dierenziekten te genezen.
Op de afbeelding links, de flyer die verspreid wordt om aandacht op deze tentoonstelling te vestigen. Als je de afbeelding openklikt kan je ook de tekst lezen. Je leest er ondermeer ook over voordrachten.
Posted by Picasa

woensdag 7 maart 2007

Verloren Kost

Zondag 4 maart begint mooi. Lekker weer om te gaan wandelen. Heel wat keuze vandaag, en in het ruime aanbod kies ik voor Torhout. De startzaal is een geweldig grote sportzaal. Hier wordt duidelijk veel volk verwacht. De inschrijving verloopt vlot en om kwart voor tien kan ik aanzetten. Ik heb voor de 35 km wandeling gekozen. Bij de start stap ik achter een reeks Frans sprekende wandelaars. Alle afstanden beginnen samen met wat sight seeing doorheen Torhout. Via informatie borden kom ik zo te weten dat we langs de oude omwallingen stappen. Dan hebben we een mooie tocht langs een park. Eens de afstanden zich splitsen wordt het wat eenzamer. In de voortuinen tonen zich al heel wat bloemen: narcissen, viooltjes en zelfs al een tulp. Het is duidelijk dat de lente er aan komt. In de eerste rustpost ben ik gans alleen, en ik verneem dat verschillende 50 km stappers hier al hun tweede doortocht gehad hebben. Het tweede traject is wat meer door de velden. We ploeteren langs modderige paadjes. En het wordt gemakkelijk als ineens het pad een knuppelpad wordt. Dan kom ik aan in de rust aan de Don Bosco wijk. Hier kom ik heel wat vrienden en kennissen tegen. En dat is niet te verwonderen. Deze rust is in vrijwel alle afstanden opgenomen. Terug buiten lees ik op een informatie paneel dat de Fransen hier in 1708 een nederlaag geleden hebben. Nu is het geen slagveld meer, maar een mooie wijk, met een bijzonder modern gebedshuis. Na de open stukken komen we nu in het bos, het Wijnendaele bos. Op de Wulvemote kan men de eeuwige jager op zijn hoorn horen blazen, maar vandaag had hij geen zin. Wij als wandelaar komen nu op het terrein van het kasteel. De doortocht is exclusief voor de wandelaars. En hier hadden we een rust, en wat voor een: in de voormalige kasteelschuur, onder een magnifiek houten gebinte., onder een veelheid van kleurige vlaggen. Hier is het aangenaam verpozen. De wandeling kan nu niet meer stuk. We worden naar Wijnendaele geleid, waar de afstanden boven de 25 nog een extralus hebben. Een mooie lus, met weer een mooi kasteel, en weer van die lekker modderige wegen onder de voeten. Jammer voor mij begint het nu te regenen. De poncho dus maar weer aan. Het is wat moeilijk in de wind. Een vriendelijke wandelaar helpt even de achterkant over mijn rugzak heen. Na de laatste rust trekken we dan door de Verloren Kost. Het gebied waarnaar deze wandeling genoemd is. Om het niet te gemakkelijk te maken - moeilijk gaat ook - ligt de weg vol met snoeihout. Dat is zigzaggen tussen de plassen en de takken door, en af en toe de voeten hoog optillen, om erover te stappen. En daarmee is het nog niet gedaan. We krijgen in de warande toch ook wat niveauverschillen. Op het einde zijn alle afstanden weer bijeen. Over een geweldig drassig stuk liggen nog paletten, zodanig dat de mensen met kinderwagens een drassig stuk konden overbruggen. Als ik weer binnenkom, zijn ze met de afroeping van de prijswinnaars bezig. Het was immers een wisselbekertocht. Ik schuif aan bij de afstempeling, en kan dan even nababbelen vooraleer naar huis te trekken.
Posted by Picasa